سلام

هیییی مردادم اومد . . .

                                این تابستونم عجب زود می گذره ها!  

                              تا می خوای به خودت بجنبی می بینی نصفش رفته!

                                

                                          کفر آدم در میاد . . .

                                                 هوووووف

چی میشد سال دو قسمت میشد . . . شیش ماه درس و تحصیل و تلاش

                    شیش ماهم تفریح و راحتی و {کلاس خصوصی!}  

              به به می بینم که رودخونه کوچولو هم بالاخره راضی به بازی شبه

                  مشاعره! شدن خسته نباشید می گم . . smileys

ولی کارتون جالب بود   . . . به انتظار ما می ارزید.

حالا چرا به فکر خودم نرسیده بود؟؟

هووووم . . .

                 

قی می کنم تمام مرا توی دفترم

می خواهم از تمام تو بالا بیاورم

امروز بچه های محل گفته اند از

                                                 دیوانه ای که زنده شده باز در سرم

من دختر بدی ست که هی گریه می شود

خیس است مثل بچه گی ام باز بسترم!

من دختر بدی ست[پدر داد می زند]

زل می زنم به آینه عکسی دروغ تر

هی جیغ می کشم به من خنده آورم

مثل عقاب خسته از اوج ریخته

از ارتفاع مضحک هیچُم نمی پرم

حالا شبیه کوکب همسایه می شوم

هر روز عصر در صفِ نان داغ می خرم

هر شب کنار نعش خودم خواب می روم

در گیجی عبوس خودم غلت می خورم

در "صیغه"ی جدید خودش "صرف" می شود

شبها میان خیسی یک عشق همسرم

دارد کنارِ این تلفن/ قطع می شود

یک تیغ نصفه... لرزش دستان لاغرم...

از پشت گوشی تلفن زور می زند

مادر ولم نکرده در این بیت آخرم

دنیا می آورد وسط هیچ های خود

یک سایه مچاله ی ترسو  که در سرم....

                                                    دکتر طاهره کوپالی
 

جمعه 2 5 1388
X